Dowie

Dowie

Dowie’s pleegmoeder helpt de band met zijn gezin te onderhouden

De ouders van Dowie (22) hebben - net als hijzelf - een licht verstandelijke beperking. Er was veel ruzie thuis en het lukte hen niet om voor hun vier zoons zorgen. De jongens werden in verschillende pleeggezinnen en tehuizen geplaatst. Dowie woont sinds zijn zevende bij Ella en Gief, die samen met hem proberen het contact met het biologische gezin goed te houden.

‘Om kennis te maken met Ella en Gief ben ik een paar keer blijven logeren. Ze voelden eigenlijk meteen als mijn ouders. Het klikte. Ook met mijn pleegzus Lisa. Met haar kan ik ook wel vechten hoor, maar dat doen broers en zussen gewoon.’ Dowie kan zich vooral zijn eerste verjaardag in het pleeggezin goed herinneren: ‘Ik zat om zeven uur ’s ochtends al in m’n eentje beneden, zo blij dat ik gewoon jarig kon zijn. Bij mijn ouders kon dat niet echt.’

dowey IMG_8363 HR DEF s

Ondanks de lastige situatie met zijn ouders doet Dowie er alles aan de band goed te houden. ‘Mijn broertjes zijn allemaal uit elkaar gehaald, we wonen allemaal ergens anders. Ik probeer regelmatig contact te zoeken met z’n allen. Mijn pleegmoeder helpt me daarbij. Samen met onze pleegzorgbegeleider organiseerde zij bijvoorbeeld een dagje Beekse Bergen. Dat was echt het moment van m’n leven: je hebt je ouders en broertjes zó lang niet gezien en opeens is iedereen weer bij elkaar. Gewoon, even lekker gezellig.’ Maar het is niet makkelijk om iedereen bij elkaar te krijgen: ‘Mijn ouders zijn inmiddels gescheiden en afgelopen jaar is mijn jongste broertje overleden. Ik wilde graag dat verdriet delen met het hele gezin, even met z’n allen bij elkaar zijn. Dus ik heb iedereen gebeld om samen te komen. Voor mijn moeder was dat verschrikkelijk moeilijk, maar uiteindelijk kwam ze wel en dat vind ik heel knap.’

Ze voelden eigenlijk meteen als mijn ouders

Toch voelen pleegouders Ella en Gief als echte ouders voor Dowie: ‘Dat weten mijn eigen ouders ook. Ze zijn gelukkig heel trots op waar ik nu sta. Ze accepteren de situatie, zien dat ik het goed heb en dat wat ze voor mij hebben gedaan het beste was.’ Pleegmoeder Ella haakt in: ‘Ik herinner me nog dat we bij ze op bezoek gingen toen jij klein was. Ik zat naast je moeder op de bank, en jij riep: “Mama!”. Wij keken allebei om. Je vader moest lachen en zei: “Dit is goed zo!” Dat vond ik een heel mooi iets, het idee dat je geen twee ouders hebt, maar vier.’ Dowie: ‘Maar toen ik jonger was vroeg ik me ook wel eens af: heb ik eigenlijk wel echt ouders? Als je klein bent, weet je soms niet hoe het nou precies zit. Mijn pleegouders hebben me daarbij veel geholpen. En dat doen ze nu nog. Als ik bij mijn ouders op bezoek ben geweest en er is iets wat me dwars zit, kan ik dat bij Ella en Gief altijd kwijt. Ze luisteren echt naar me en dat vind ik heel fijn. Ik vind het bijzonder dat ze mij in huis genomen hebben en me helpen om mijn toekomst op te bouwen.’

Help ons met het zoeken naar pleegouders

Door dit verhaal te delen, krijgen meer potentiële pleegouders het te zien.

Meer weten over pleegouderschap?

Bestel gratis en vrijblijvend ons informatiepakket.